Galvaniz Çelik vs Alüminyum Profil

Galvanizli Çelik (S235 veya S275 Sınıfı): Çelik, yüksek çekme ve akma dayanımına sahip (ortalama 275 MPa) ağır bir metaldir. Seralarda kolon, aşık, çapraz bağlantı ve makas sistemlerinin ana omurgasını oluşturur. TS EN 13031-1 (Sera Yapım Standartları) gereği, metrekareye 100 kg kar yükü bindiğinde veya saatte 130 km esen bir rüzgarın yaratacağı devasa vakum (emme) kuvvetine karşı koyabilecek tek ekonomik malzeme çeliktir. Ancak çelik korozyona (pasa) açıktır; bu yüzden 450°C sıvı çinko havuzuna daldırılarak (Sıcak Daldırma) ömrü 30-40 yıla çıkarılır.

Alüminyum (Genellikle 6063 T5 veya T6 Alaşım): Alüminyum, çelikten 3 kat daha hafiftir (Yoğunluğu 2.7 g/cm³). Aynı zamanda çekme dayanımı çeliğe göre çok daha düşüktür. Bu nedenle alüminyum profilleri seranın "ana taşıyıcı kolonu" olarak kullanmak mühendislik olarak intihardır; rüzgar veya kar yükü altında hızla bükülür (plastik deformasyon). Ancak alüminyum, kalıplardan çekilerek (ekstrüzyon) milimetrik fitil kanalları, damlalıklar, cam yuvaları (U, H, C profilleri) üretimine inanılmaz derecede uygundur.

Yaz aylarında güneş altında seranın metal aksamları ısınarak genleşir, kışın ise büzülür. Alüminyumun ısıl genleşme katsayısı (23.1 µm/(m·K)), çeliğinkinden (12.0 µm/(m·K)) yaklaşık iki kat daha fazladır. Benzer şekilde Cam ve Polikarbonatın genleşme katsayıları çelikten tamamen farklıdır.

Eğer polikarbonat levhaları veya camları doğrudan galvanizli çelik üzerine vidalarsanız, çelik büzülmezken polikarbonat genleşmek isteyecek ve vida deliklerinden çatırtılarla yırtılacaktır. İşte burada Alüminyum profiller devreye girer. Alüminyum çıtalar ve içlerindeki EPDM kauçuk fitiller, camın ve polikarbonun genleşme-büzülme hareketlerini tolere eden yastıklar (amortisör) görevi görür.

Alüminyum dünyada üretimi en fazla enerji gerektiren (bauxite madeninden elektrolizle elde edilen) metallerden biridir. Bu nedenle maliyeti çeliğe kıyasla 3-4 kat daha fazladır. Tüm serayı alüminyumdan yapmaya kalkarsanız, bütçe ROI (Yatırımın Geri Dönüşü) hesaplarına hiçbir şekilde uymaz. İdeal bütçe optimizasyonu için toplam konstrüksiyon ağırlığının %85-90'ı Galvanizli Çelik (ana omurga), %10-15'i ise Alüminyum (çatı pencere çerçeveleri, örtü sıkıştırma profilleri) olarak paylaştırılır.

Galvanizli çeliğin üzerindeki çinko tabakası (genellikle 275 gr/m² kaplama), serada kullanılan ağır kimyasal gübre asitlerine (Nitrik asit vb.) ve kükürt buharlarına maruz kaldığında yıllar içinde yavaşça "kendini feda ederek" (katodik koruma) incelir. Eğer ortam çok agresifse 20 yıl sonra çinko bitebilir ve pas başlar.

Alüminyum ise oksijenle temas ettiği anda yüzeyinde incecik ve şeffaf bir "Alüminyum Oksit" (Al2O3) tabakası oluşturur. Bu tabaka metali dış etkenlere karşı tamamen izole eder (paslanmazlık). Hatta eloksal (anodik oksidasyon) işlemi yapılmış alüminyumlar sonsuza kadar parlak ve pürüzsüz kalır, kükürt dumanından veya gübre asidinden etkilenmez.

• Galvaniz Çeliğin Yeri: Ana taşıyıcı kolonlar (80x80, 100x100 profil), çatı kafes makasları (yaylar veya üçgenler), rüzgar çaprazları, bitki askı telleri ve oluk sistemleri (çelik saç oluk).
• Alüminyumun Yeri: Çatı havalandırma (kelebek) pencerelerinin kasaları, cam oturma çıtaları, polikarbonat birleştirici (H) profiller, U kapatıcılar, yan havalandırma rulo sargı milleri ve kilit profilleri.